Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

La forza della luce



Ζω με τη δύναμη του φωτός

εκτροχιάζομαι στις ράγες του μεσημεριού

μαζεύοντας ήλιους από καλοκαιρινά πρόσωπα



Αναπνέω από τους ασκούς της μοίρας

πότε στροβιλίζοντας το φτερωτό κορμί μου

πότε βαθιανασαίνοντας στο θρόισμα των φύλλων



Αγγίζω τη ζωή με το ραβδάκι του έρωτα

μεταλλάσσοντας την ερημιά σε παραμύθι

υποτάσσοντας τον θάνατο στο αθάνατο



Διαλέγω ανέμους και φτιάχνω καράβια

ενώνω καλοκαίρια από έναν αιώνα

και φτιάχνω μιαν ακρογιαλιά που αγγίζει τον ήλιο
















Ζωγραφική: Γιάννης Μητράκας


Η Ξανθίππη Ζαχοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε παιδαγωγικά και έχει εργαστεί σε σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης της Αθήνας όπου έζησε αρκετά χρόνια και της Θεσσαλονίκης. Έχει κάνει επίσης σπουδές μουσικής(μονωδία) ενώ φοιτά στο τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ.
Πρόσφατα εκδόθηκε η πρώτη ποιητική συλλογή «Μάρερμα» από τις εκδόσεις Πηγή(2016). Επίσης συμμετείχε στον συλλογικό τόμο «Δέκα φτερά» από τις εκδόσεις Εν τύποις(2016). Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά.


Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Μια ιδέα για διαφορετικό ξεκίνημα!


Συχνά, σκέφτομαι, πως ένα διαφορετικό ξεκίνημα της διδασκαλίας μπορεί να σπάσει για λίγο την καθημερινή ρουτίνα.

Μια ιδέα που εφαρμόζω  ανά διαστήματα  έχει σχέση με μια  σύντομη δοκιμασία. Ετοιμάζω 5 ίδιες ερωτήσεις σε μισή κόλλα χαρτί, για κάθε μαθητή και μαθήτρια. Η δουλειά τους είναι να τις διαβάσουν προσεκτικά και να τσεκάρουν τη σωστή απάντηση, να υπογραμμίσουν ή να συμπληρώσουν λέξεις ή φράσεις. Μόνο πέντε ερωτήσεις, γιατί είναι σύντομες και δεν τους κάνουν να δυσανασχετούν. Για τη διαδικασία, τους επισήμανα ότι ένας από τους βασικούς  κανόνες του παιχνιδιού είναι ότι θα πρέπει να χρησιμοποιούν ξυλομπογιά ή μαρκαδόρο κι όχι μολύβι. Θεωρώ ότι αποφεύγω έτσι οποιαδήποτε πιθανή προσπάθεια να σβηστεί και να διορθωθεί εκ των υστέρων μια λάθος απάντηση. Μειώνω τους πιθανούς παράγοντες που μπορούν να δυναμιτίσουν τη διαδικασία…

Τελειώνοντας σε ένα εύλογο χρονικό περιθώριο που έχουν στη διάθεσή τους   (πχ. 5 λεπτά), αφήνουν κάτω μαρκαδόρους και ξυλομπογιές. Τώρα οι απαντήσεις προβάλλονται  σε παρουσίαση (ppt), τις οποίες έχω τονίσει με χρώμα και  κίνηση. Ένας σύντομος σχολιασμός είναι επωφελής  για όλους. Ακόμη περισσότερο, όταν γίνεται από τους ίδιους τους μαθητές και τις μαθήτριές μου. Τέλος, η δουλειά τους είναι να σημειώσουν στον αριθμητή του κλάσματος, δίπλα στο όνομά τους,  πόσες  από τις  5 απαντήσεις «έπιασαν»…

Αντλώ τις ερωτήσεις μου απ’ όλα τα διδακτικά αντικείμενα που διδάσκω. Έτσι για παράδειγμα, μπορεί να είναι σχετικές με το μάθημα της Γλώσσας, ερωτήσεις από το μάθημα της Ιστορίας ή της Μελέτης, ένα πρόβλημα μαθηματικών και οι πράξεις που απαιτούνται για τη λύση του και άλλα…

Αλλά τι γίνεται με το ενδιαφέρον των παιδιών; Φαίνεται πως προσέλκυσε το ενδιαφέρον τους-φέτος διδάσκω στην Γ΄ τάξη-αν κρίνω από τις αυθόρμητες αντιδράσεις χαράς. Η δοκιμασία έχει παιγνιώδη μορφή, αναφέρεται σε γνώσεις που έχουν διδαχθεί και νομίζω ότι  μπορεί να προωθήσει την ευγενή άμιλλα.

Σε μια γωνιά της τάξης μας έχω τοποθετήσει τα ονόματά τους. Οι βοηθοί της εβδομάδας μαζεύουν και στη συνέχεια  αποδελτιώνουν τις βαθμολογίες στον αναρτημένο πίνακα. «Οι νικητές», τους  είπα, «θα αναδειχθούν στο μέλλον, μαζεύετε πόντους!», αποφεύγοντας να δώσω έμφαση στην πρωτιά.

Σκέφτομαι, πως οι ιδέες μας δοκιμάζονται καθημερινά στην τάξη… το πόσο επιτυχημένες είναι, μας το δείχνει το χαμόγελο και οι αντιδράσεις των παιδιών…